เข้ากันดี

posted on 18 Dec 2007 19:01 by texaflyfollium in FlyFlyDay

ฮื่มมๆๆๆ

ตอนนี้ก็มีชีวิตโสดที่ดีมาได้สักพักแล้ว แม้ว่าจะไม่ค่อยคุ้นบ้าง

บางทีก็เหงา แต่ตอนนี้เริ่มรุจักวิธีเข้ากับเพื่อนๆ

ก็เริ่มเหงาน้อยลง

ความจริงวันนี้ อยากจะค้างหอเพื่อน แต่ไม่ได้บอกยายไว้ก่อน

ยายต้องคิดถึงแน่ๆ ^ . ^

หลังจากเอนทรีที่แล้ว (ที่ลบไปแล้ว ณ ตอนนี้)

พออ่าน Feedback แล้ว

ทำให้คิดหนักว่า ลินคงจะต้องหยุดรับคอมเมนต์ไปสักช่วงหนึ่ง จะดีไหม?

แต่ความจริงก็รู้สึกว่า ไม่อยากจะลบอะไร หรือต้องหลบใครที่มาเมนต์

ใครอยากจะเม้นอะไรก็ควรจะเม้นไปเถอะ

ประเทศเสรีนี่นะ

เรื่องเรียนช่วงนี้ ยังยุ่งอยู่มากทีเดียว

ม่วานเรียกได้ว่าเรียนแบบมาราธอน เริ่มที่ 9 โมงครึ่ง และ จบลงที่ ราวๆ ทุ่มครึ่ง

ก็เป็น นิติกรรม สิทธิ และ นิติกรรม (อีกรอบ)

เพราะ อ. จุณวิทย์ ไฟแรง แกชอบคิดไปเองว่าจะสอนไม่ทัน

ทั้งๆที่ sec อื่น เพิ่งถึงมาตรา 155

เหอะๆ จุณวิทย์  The Expert

แต่ชอบนะ ตอนแรกคิดว่าอาจารย์สอนไม่รุเรื่องเลย

แต่หลังจาก ไปสำรวจ sec อื่นแล้วไซร้

จึงรู้ว่าอาจารย์นี่ล่ะ สอนรู้เรื่องสุดแล้ว

ทำให้กว่าจะกลับบ้าน ถึงบ้านก็ดึกอยู่ทีเดียว

เพราะ 2 ทุ่ม กว่าจะกินข้าว นั่งดูละครกับตา

ก็ประมาณสักเกือบๆ 4 ทุ่มได้

เผอิญ ซื้อนิยายมาเรื่องนึงด้วย

ก็นั่งอ่านคลายเครียด ลืมๆเวลาไปเลย

จนดึกมากน่ะแหละ ถึงคิดว่าไม่ได้เข้า บล็อคตัวเองนานมากแล้ว

น่าจะลองแวะมาดู

แต่ก็แทบช็อคเลยทีเดียว

เมื่อเห็น คอมเมนต์ บางคอมเมนต์ (เยอะ) ที่ยาวพรืด

ก็บอกตามตรง ว่า "ไม่ได้อ่าน" เพียงแค่เห็นคำแทนตัว

ด้วยสรรพนามบุรุษที่ 1 ว่า "ผม" แล้วก็รูป ไอค่อน เล็กๆ ก็ต้องรีบ Hide ทันที

แต่ไม่ไหว เพราะเยอะมาก เลยจำใจ ต้องลบ เอนทรี ประวัติศาสตร์นั้นไป

เหนื่อยมากทีเดียว

นั่งบ่น ใน msn กับเพื่อน + เสียใจอยู่พักใหญ่

มันน่าจะจบสักที

แต่ก็ดูเหมือนจะ หลอกหลอนเรื่อยๆ

แค่ตอนนี้ ก็กำลังลำบากอยู่แล้ว

การโกหก คนคนนึง เป็นเวลา 1 ปี หรือ เกือบ 2 ปี

มันเป็นเวลาที่มีบาป และจิตใจทรมาน

จะพูดว่า เจ็บปวดก็ได้

หลังจากตอนนี้คิดว่าทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว

ก็ยังไม่อยากให้อภัยตัวเองสักเท่าไหร่

ความจริงอยากนะ

แต่บางครั้งกลับพบว่า

การให้อภัยตัวเองเป็นเรื่องยากที่สุด

เพราะบางครั้ง มันเป็นเรื่องที่เลวร้ายอย่างละเอียดอ่อน

และฝังลึกลงในความรู้สึกของอีกคนหนึ่ง

Can sin be forgiven ?

for those who never try, I will.

ชอบมีเพลงกล่าวถึงความรัก

ที่ไม่สมหวัง ว่าจะต้องลืม

แต่ลินคิดว่าไม่จำเป็น

ทำไมเราจะต้องลืมคนที่รู้สึกดี

และเคยมีความสุขและความทรงจำดีๆตั้งมากมายเกี่ยวกับคนคนนั้น

แค่เพียงเพราะเราไปด้วยกันไม่ได้

ทำไมต้องสาปแช่งเค้าเหล่านั้น

ทำไมต้องจงเกลียดจงชัง

เมื่อรักไม่สมหวัง

เหมือนอย่างที่ตอนนี้ลินกำลังถูกกระทำอยู่

มีถ้อยคำเลวร้ายมากมาย ที่ลินได้พบ ได้เห็น

ที่กล่าวโทษลิน

แต่ลินก็ไม่คิดว่าคนที่กล่าวโทษลิน ผิดอย่างใด

เพราะลินก็ผิดอยู่แล้ว รู้อยู่แก่ใจ และกำลังพยายามให้อภัย

กับสิ่งที่ตัวเองทำ ที่ผ่านมา

ลินคิดว่า อย่างน้อย เขาคนนั้นก็ควรจะให้อภัย

ถ้าลินชั่วร้ายจนถึงขนาด

ที่ต้องโกรธแค้นกันจริงๆ

ไฟนั้นไม่เคยเผาคนอื่น

นอกจากผู้ก่อไฟ

บางครั้ง บางเรื่อง บางความรู้สึก

มันอาจไม่น่าให้อภัย

แต่มันง่าย เพราะว่าถ้าคุณให้อภัยลินซะ

คุณแค่ให้อภัยผู้ ญ คนหนึ่ง

แต่ลินยังคงต้องเผชิญกับ

ความรู้สึกผิดในตัวเอง

การให้อภัยตัวเอง ที่ยากเย็นต่อไป

นั่นก็ควรจะเพียงพอแล้วมิใช่หรือ

ถ้าในเมื่อเราเลิกกันแบบดีๆไม่ได้

สิ่งสุดท้ายที่คุณจะทำให้ลินได้ก็คือ "ให้อภัย"

แม้ลินจะชั่วร้ายและไม่สมควรเพียงไหนก็ตาม

และเมื่อลินได้ให้อภัยตัวเองแล้ว

ลินก็พบว่า

"ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกอีกต่อไป"

มีเพื่อน และมีรุ่นพี่ มากมาย

มีเรื่องสนุกๆข้างนอกนั่นที่เราจะออกไปทำกัน

ไปกินข้าวตอนเย็นที่ร้านอาหารใน ม.

หรือแม้แต่ เฝ้ารอ คอนเสิร์ต DBSK ครั้งต่อไปไปด้วยกัน

มันเป็นความรู้สึกที่ดี กับมิตรภาพของเพื่อน และพี่ๆน้องๆทุกคน

ลินมีน้องโจ น้องรหัสที่น่ารักของลิน

ที่ตอนนี้น้องคงเครียดมากเรื่องอ่านหนังสือ

แต่น้องก็ยังโทรมาทักทาย ถามไถ่กันเมื่อวานก่อน

ลินรู้สึกดี

บางครั้ง มีคนอีกมากมายรอบตัวลิน ที่ลินไม่เคยได้สนใจมองเค้าอย่างจริงๆจังๆมาก่อน

(หมายถึงเพื่อนที่เราคบกัน แล้วคิดว่าสนิทกันอยู่ทุกวัน

เค้ากลับเข้าใจลินมากกว่าที่ลินคิด)

เพียงเพราะว่าตอนนั้นลินมีแฟน จึงไม่ค่อยได้ใช้เวลา

แต่ตอนนี้ลินรู้แล้วว่า

มันเป็นชีวิตที่มีความสุข

เพื่อนลินคนหนึ่งบอกว่า

ตอนนี้เรายังมีเพื่อน ใช้ชีวิตกับเพื่อนให้คุ้มเถอะ

มันเป็นความคิดง่ายๆที่ลินประทับใจ

ตอนนี้ แม้ลินจะยังคงสงสัย

และรู้สึกผิด เมื่อย้อนกลับไปนึกถึง

แต่ช่วงเวลาของการให้อภัยตัวเอง

ก็หดสั้นลงมา

นิดหนึ่งแล้วล่ะ

^_^

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อีกนิดนะ

สู้ต่อไปนะ เรียนหนักแค่ไหน ก็สู้ๆ

"สู้ต่อไป แปร้นแปร้น"question

#7 By (124.121.56.222) on 2007-12-20 07:17

โทษทีละกัน มันอดเข้ามาอ่านไมได้จริงๆ
ที่พูดมาทั้งหมด ในคราวนี้มันก็ถูกทั้งหมด
แต่คนที่มา เม้นท์ ว่าอย่างโน้นอย่างนี้ ก็ควรจะดูอะไรหลายๆ อย่าง จากตัวคุณที่ผ่านมา สิ่งที่เคยผ่านมา คุณคิดว่าคุณเจอสิ่งเลวร้ายแล้ว

แต่ก็ช่างเถอะ ขอให้มีความสุขกับชีวิตที่ดีแล้วกันนะ น้องรักbig smile

#6 By (124.121.56.222) on 2007-12-20 07:17

พี่เข้าใจดีว่าการที่ถูกคนที่เราเคยรู้สึกดีๆด้วยอยู่ดีๆวันนี้ก็พูดจาร้ายๆกับเรา ด่าเราแบบเสียๆหายๆในสิ่งที่ไม่ใช่เรื่องจริงแต่มันมาจากความเข้าใจผิดมันเจ็บขนาดไหนพี่เพิ่งผ่านมันมาได้ด้วยกำลังใจทั้งจากคนที่เข้าใจเรา และจากการที่เราต้องให้กำลังใจตัวเองด้วย เจ็บได้ก็หายได้นะจ๊ะสู้ๆ

#5 By eeddy(อี๊ด) on 2007-12-19 20:28


..อย่าจมอยู่กับความทุกข์เลย หาความสุขเข้ามาแทนที่ดีกว่า..
อาจจะคิดว่า พูดง่าย แต่ทำยาก ไม่จริงหรอก เราทุกคนทำได้ อยู่ที่เรา"อยากทำ"รึเปล่า .. แค่นั้นเอง

(เราก็เคยผ่านช่วงนั้นมาเหมือนกัน)

สู้ๆน๊า เป็นกำลังใจให้จ้ะ .. งิงิ .. surprised smile

#4 By ๐~ | Monokuro-Boo | ~๐ on 2007-12-19 19:45

เป็นกำลังใจให้น้องนะขอให้ผ่านพ้นวันที่รู้สึกแย่ๆไปเร็วๆนะจ๊ะ

#3 By eeddy(อี๊ด) on 2007-12-19 00:00

มีคนพร้อมที่จะให้คำปรึกษาน้องลินอยู่รอบด้านเสมอนะ เพราะงั้นถ้ากลุ้มใจอะไรก็บ่นออกมาเถอะนะ ถือว่าเป็นการระบายอารมณ์ไปด้วย มีเรื่องอะไรก็ปรึกษาพี่ได้ทุกเมื่อเลยนะครับ ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า เรื่องไหนผ่านไปแล้วก็ผ่านไปนะครับ big smile

#2 By Phony on 2007-12-18 23:43

คุณพุดถูกทุกอย่างเลยครับ

#1 By L.O.N.R. on 2007-12-18 22:28